پسر خورشید(son of sun)
افکار تاریکی به سمتم هجوم میارن. تیکه تیکه از بدنم میکنن و میخورن.
کاش بفهممشون. کاش بتونم این بوهی لت و پار شده رو در آغوش بکشم.
خیلی سخته.
خیلی سخته.
کاش میتونستم رنجم رو به کسی نشون بدم.
امشب گریه کردم.
این بچه یه روزی میپره. من بهش ایمان دارم.
برچسب:
نویسنده: پارسا رستمی