دو نیم میشوم.
نیمی در خود مچاله گوشهای خون میریزد. با ناخن پوست خود را میخراشد. هیچ عضوی از بدن خود را نمیشناسد و به خود حمله میکند.
نیم دیگر به گوشهای نشسته و نگاهش میکند و اشک میریزد.
گاهی بسیار دلم برای خودم میسوزد. بسیار زیاد.
برچسب:
نویسنده: پارسا رستمی
تاريخ: شنبه
1 مهر
1402 ساعت: 23:53
