لیوای

امروز دوباره محبتم به تو را دیدم. شاید محبتم به بخش هایی از تو که دوستشان میدارم. هنوز هم نمیفهمم که حسم به آدم ها حسم به همهی آنهاست یا بخشهایی که انتخابشان کردهام.

قرار نبود هیچ کدام از این ها را بنویسم. قرا بود این متن اینطوری شروع شود:

امروز که دوباره غرق در عشقت شدم نمیدانستم که آیا واقعا انتخاب من نبودن در کنار توست یا نه. فرقی هم نمیکند چون نهایتا هر یک از ما یکبار میزیَد و مجبور به زیست کردن یکی از راه هاست. و من مطمئناً هنوز آماده نیستم.

شاید به زودی همه چیز تغییر کند، شاید هم نه.

چه متن شتی شد.