صبر

از پس هر نوري تاريكي و از پس هر تاريكي نوريست. ولي آنچه از غم ميماند، چهره چرك و به لجن كشيده شده انسان است.

حقيقت صبر است. در لحظاتي كه بر مرداب آرزوها خفته ايم، تك پرنده اي كه نگاهمان را خيره به آسمان نگه ميدارد صبر است.

كلماتي كه بوي نا گرفته اند چيزي جز حالت استفراغ را باز توليد نميكنند. حتي اگر لب هايمان گلهايي بر افراشته از باغ خدايي را بيافرينند. كلماتم بوي نا ميدهد.