پسر خورشید(son of sun)
ديشب مردم. خودمو ديدم كه به شكم افتاده بودم رو زمين. مطممئنم كه مرده بودم. هرچند جرعت نكردم ببينم مغزم پاشيده روي زمين يا نه. داشتم بين آدما راه ميرفتم و براي خودم عزاداري ميكردم.
بايد اين حسو امتداد بدم.
برچسب:
نویسنده: پارسا رستمی