پسر خورشید(son of sun)
دو سال و نيم پيش بعد از يكي از بزرگترين شكستاي زندگيم يكي رو ديدم كه تو همون نگاه اول فكر مردم نيمه ي گم شدمو پيدا مردم. چند ماه بعد با يه عشق خالصانه رابطمو شروع كردم. ٤ ماه بعدش بدون كوچكترين حسي رابطمو قطع كردم. يه سال بعدش بعد از ٦ ماه فكر كردن به رابطه كسي كه بهترين و سالم ترين حسا رو بهش داشتم، باهاش وارد رايطه شدم. يك سال و نيم بعدش نميدونستم كيم و كجام و دارم چه گهي ميخورم. شايد دوياره حس كنم كه بهترين آدمو پيدا كردم. به همين سادگي. هيچ فرقي بين تمام دوستت دارم هايي كه گفتم نيست. همش به بازي مسخرست. كلاهاي مختلف سر خودمون ميذاريم كه فكر كنيم اين دفعه خوشگل شديم. تو بي فلسفگي و كثافت اين دنيا دست و پا ميزنيم و از مدفوع خودمون مث خوك تغذيه ميكنيم. يه روز يه سيل ميادو همه ي ما آشغالارو پاك ميكنه تا گونه هاي آزمايشي موفق تري وارد اين لوله بشه.
برچسب:
نویسنده: پارسا رستمی